برداشتن وسایل دیگران توسط کودکان یکی از شایعترین نگرانیهای والدین، بهویژه در سنین پیشدبستانی و دبستان است. بسیاری از والدین با دیدن این رفتار دچار اضطراب میشوند و نگران شکلگیری مشکلات اخلاقی در آینده کودک هستند.
سارا، مادر آراد چهارساله، با اضطراب تماس گرفت: "امروز مربی مهدکودک گفت پسرم عروسک دوستش را سه روز است برداشته و برگردانده. آیا پسرم دارد دزد می شود؟" این داستان، تجربهای است که بسیاری از والدین ایرانی با آن روبرو هستند.
کودکان دروغگو متولد نشده اند و دروغگویی آنها برای آسیب رساندن به دیگران یا فریب دادن آنها نیست. کودکان اغلب به دلایل زیر دروغ می گویند: ترس از تنبیه شدن، میل به خشنودی، تقلید از بزرگترها و ساختن داستان هایی که فکر می کنند به وقوع خواهد پیوست.
آغاز تغذیهٔ غیرشیری یکی از مهمترین مراحل رشد طبیعی کودک است؛ مرحلهای که نهتنها جنبه تغذیهای دارد، بلکه بخش مهمی از فرآیند استقلال روانی و رفتاری کودک را شکل میدهد.
پسر ۱۲ ساله من همه وقتش را پای تلوزیون می گذراند. او به ندرت کتاب می خواند یا دوچرخه سواریی می کند و یا برای بازی بیرون می رود. آیا او در حال معتاد شدن به تلوزیون است؟
بعضی از والدین اظهار می دارند که مشکل ما با تکالیف کودکان مان است. خیلی آهسته کار می کنند و زمان زیادی را صرف تراشیدن مداد می کنند و ما مرتب مجبور می شویم یادآوری کنیم که تکالیف مدرسه را انجام دهید. اجازه بدهید ابتدا تصور شما از این مشکل را اصلاح کنیم.
ورود فرزند دوم به خانواده، اگرچه رویدادی شادیبخش است، اما میتواند برای فرزند اول به عنوان یک چالش بزرگ تلقی شود. بر اساس مطالعات روانشناسی، بیشتر کودکان در مواجهه با تولد نوزاد جدید، درجاتی از حسادت یا اضطراب را تجربه میکنند.
گوش دادن مهارتی است که به اندازه سخن گفتن مهم است. گوش دادن به معنی گرفتن صداها نیست؛ گوش دادن فعال یعنی رفتاری که نشان دهنده توجه، همدلی و احترام شما باشد. گوش دادن به این روش به حرف های کودکتان، بیشتر او را قانع می کند که او را بدون هیچ قید و شرطی دوست می دارید.
بازی درون شیشه دانه بکارید، فرصتی برای ساختن لحظات ناب در کنار کودکان. این فعالیت سرگرم کننده نه تنها یک آزمایش علمی است، بلکه یک بازی تعاملی جذاب است که شما و فرزندتان را برای ساعتی در دنیای شگفتیهای طبیعت غرق می کند. بیایید با هم بکاریم، رشد کنیم و خاطره بسازیم!
پرورش فرزندان، مسئولیتی خطیر و همراه با چالشهای فراوان است. آنچه در این مسیر میتواند همچون چراغی راهنما عمل کند، بهرهگیری از اصولی است که همسو با فطرت سالم انسانی و آموزههای ارزشمند باشد.
