قصه گویی به عنوان یک روش تربیتی همواره به وسیله بزرگ ترین آموزگاران جهان به کار گرفته شده است. پیامبران اولوالعزم و مصلحان بزرگ جوامع بشری از حضرت ابراهیم (ع) و حضرت خاتم پیامبران (ص) از این روش برای نزدیک شدن به مردم و تلطیف عواطف آنها به خوبی استفاده کرده اند.

خیلی از آموزش های تربیتی را می توان در خلال بازی ها به کودک نشان داد و به راحتی کودک را در مسیر درست تربیت کرد.

بازی یک امر طبیعی است و همانند نفس کشیدن برای کودک ضرورت دارد. در سالهای پیش از دبستان، بزرگترین سرگرمی و مشغله کودک بازی است و بعد از آن، اندک اندک از میزان آن کاسته شده و کارهای اساسی تر جای آن را می گیرد.

در طي ۶ ماهه اول زندگي رفتارهاي اجتماعي بسيار اندک است و ارتباط اکثريت نوزادان با بزرگسالان معمولاً يک طرفه است و تعامل اجتماعي بيش از چند ثانيه به طول نمي انجامد. روابط با همسالان از سه سالگي به بعد در زندگي کودک اهميت مي يابد.

با در نظر گرفتن اين واقعيت که افراد در دوران بزرگسالي قادر به بالا بردن مهارت هاي فکري خود نيستند، به همان نحو که آموزش رياضيات از دوران کودکي شروع مي شود، آموزش تفکر نيز از خردسالي شروع مي شود.

در کلاس هاي فلسفه براي کودکان؛ آنها به تدريج ياد مي گيرند که فرايند تحقيق و کندوکاو را به طور جمعي دنبال کنند. لازمه اين يادگيري، گوش دادن دقيق به سخنان يکديگر، دقت در آنها و درک دقيق همراه با تحليل آن سخنان است.

حل مساله به عنوان موضوعی اساسی در علوم شناختی، یکی از ابعاد ضروری زندگی فردی است. قدرت فرد در حل مسائل، تعیین کننده رشد یک شخصیت سالم و برقراری تعاملات مثبت اجتماعی است.

آندرسن (Anderson)، در داستان «لباس نو امپراطور» بر آن است تا با لحنی انتقادی و رویکردی طنز آلود، شرایط حاکم بر جامعه را به تصویر کشاند. وی در ابتدای داستان، به زبان غیر مستقیم، از سویی، روشی را که امپراطور در زندگی در پیش گرفته است، به باد انتقاد می گیرد.

داستان «فریاد مرا بشنو»، تصویرگر اعتراض و انتقاد کیسی (Case) و خانواده او نسبت به وضع موجود (تبعیض نژادی) است.

از همان ابتدای داستان، بهرنگی چهره بی عدالتی را به نحو احسن به رخ می کشاند و آهسته آهسته، بذر اعتراض و نقد از شرایط موجود را، در دل خواننده می کارد.